Lyric

Ściskam zimny kamień w dłoni

Cicho oznajmia koniec długiej nocy

Cienie znikają, świt jest blisko

Staję naprzeciw prawdzie, bez strachu

W pokoju na klucz przytulałam kolana

„Nie chcę się zranić” — pisałam na ścianie

Ja w lustrze uśmiecham się smutno

Odwracam wzrok, udając, że nie widzę

Nie chroniłam dumy, tylko małą tchórzliwą pychę

Wdech wypełnia moje serce gorącem

Już nie uciekam, tak postanowiłam

Drżącymi palcami wybieram przyszłość

Wyciągnięta biel przecina mrok

Wychodzę z własnej klatki

Przewracam nową stronę

Upada tylko wczorajsza ja

Żegnaj, łakomczucha marzeń

Powtarzane reguły, każdy dzień jak ślad

Szukając tylko „poprawności”, zgubiłam się

Ale na tej planszy jestem tylko ja

Wygrana i przegrana — moja wolna decyzja

Ruch, który topi zamrożony czas

Nie dla nikogo — tylko dźwięk

Uwięzione głosy uwalniam teraz

By wciągnąć świeże powietrze

W mojej dłoni chwytam pewny koniec

Promień światła rozprasza czarną mgłę

Żegnaj wczoraj, znajdę własną drogę

Patrzę prosto w lustro

Ja pokonuję samą siebie

Wszystko, co uważałam za wroga

Słabość, wątpliwości, żal

Było częścią mnie samej

Tylko przez wybaczenie mogę iść dalej

Tu zostawiam wszystkie odpowiedzi

Drżącymi nogami odpycham ziemię

Szach-mat dla strachu w środku

Teraz nie mam nic do ukrycia

Pośród gruzów pierwszy raz poczułam radość

Chodźmy, drzwi już są otwarte

Moment, w którym koniec i początek się spotykają

Biała figura ogłasza cichy świt

Gra się skończyła, jestem wolna

To jest to, kim mam być