Lyric

Cisza jest najgłośniejszym krzykiem

W tym plastikowym śnie

Krople na szkle odmierzają czas

Nikt nie dotknie tej przezroczystej gorączki

Zielony filc, palce ślizgają się

Dźwięk żetonów tworzy suchy rytm

Rozdane karty trzymam zakryte

Przewiduję przyszłość w rytmie bicia serca

W mgnieniu oka prawdopodobieństwo się waha

51 procent na krawędzi przepaści

Nawet oddech staje się częścią rachunku

Pod maską wyprzedzam wskazówki zegara

Wątpliwości mieszam z dymem z popielniczki

Zamrożony uśmiech, skrywa ogień

Idę po linie

Cicho odwracam los w swoje ręce

Oczy jak lustro, nie pokażę dna

Słowa to blef, prawda pod stołem

Mechaniczny ruch wypuszcza kolejną kartę

Przecina ciszę jak nóż

Nie można zdradzić pragnienia w gardle

Czekam na trzask napiętej nici

W tej grze, gdzie wszystko jest stawką

W fikcyjnym mieście ostrzę duszę

Drżenie ukryte w cieniu stołu

Zachowaj spokój, graj dalej

Nie wypowiem swojego imienia

Tylko uśmiech jest moją najpotężniejszą tarczą

Moneta wiruje w powietrzu, wieczna chwila

Biel czy czerń, świat 0 i 1

Kolory blakną w krajobrazie

Tylko ja pozostaję wyraźnie przytomna

Pod maską wyprzedzam wskazówki zegara

Wątpliwości mieszam z dymem z popielniczki

Zamrożony uśmiech, skrywa ogień

Idę po linie

Cicho dobieram ostatnią kartę

Samotna królowa w nocy

Goniąca światło

Przed świtem wieje zimny wiatr

Zamrożony uśmiech... skrywa ogień