歌詞

Zapach jesieni kusi mnie lekko

Słodki kwiat osmantusa rumieni policzki

Spoglądam w kalejdoskop

Szukając Cię w migotliwych kolorach

Na ziemi spadają pomarańczowe liście

Zastępują słowa, których nie powiedziałam na pożegnanie

Ławka w parku pusta, nikt na niej nie siedzi

Tylko zgrzyt starych trampek wypełnia ciszę

Czas płynie, a uczucia stoją w miejscu

Na ulicach daleko śmiejesz się w moich wspomnieniach

Mimo że myślałam, że zapomniałam

Nagle zapach powraca

Kalejdoskop wspomnień powoli się obraca

Jesienny kalejdoskop, drżące twarze

Czerwienie, żółcie i smutne błękity

Zapach wyzwala wspomnienia, serce drży

Nie mogę powiedzieć „kocham Cię”

Jesienny kalejdoskop, piękny i bolesny

Delikatnie obejmuje odległe wspomnienia

(Lekko, lekko, serce tańczy)

(Krystaliczne odłamki, nadal Cię pamiętam)

Chcę wywołać Twoje imię

Ale rozpuszczam je w jesiennym wietrze, sama

Na zimnej ławce siedzę sama po południu

Palcem przesuwam zdjęcie w kieszeni

Łzy niewidoczne, jak w dramacie z dawnych lat

W nowoczesnym mieście udaję uśmiech

Z daleka dzwonią kościelne dzwony

Obietnice tamtego dnia, które dzieliłam z Tobą

Niosą się z wiatrem, szepczą ucho mi do ucha

„Nic nie jest stałe”

Chociaż nie mogę Cię dotknąć, ciepło wraca

Nie mogę zapomnieć dotyku dłoni

Z każdym obrotem pór roku pojawiają się nowe strony

Niewypowiedziane „dziękuję” rośnie w sercu

Jesienny kalejdoskop, wzory bez końca

Uśmiech na tle zachodzącego słońca

Zapach wyzwala łzy

Pożegnanie jest dowodem miłości

Jesienny kalejdoskop, żywy i bolesny

Nadal delikatnie barwi moje serce

Jesienny kalejdoskop, nie jest wieczny

Ale w tej chwili świat się rozpuścił

Zapach wyzwala wspomnienia w głębi serca

Otwieram raz jeszcze drzwi, które były zamknięte

Jesienny kalejdoskop, niezapomniane wspomnienia

Światło prowadzi mnie ku przyszłości

To nie pożegnanie, to pieśń „dziękuję”

Szeptana do granatowego nieba

Kończę list, który przynosi koniec jesieni