Lyric

Eén ijsblokje geeft een klein teken in het glas

Een windbel zet een korte punt in de nacht

De balkonleuning houdt nog warmte vast

Neon ademt op een zwart, ongelezen scherm

Taxilichten schampen mijn blik

Alleen het voorgevoel vóór een stem kruist hier

Tussen adem en adem, vlak bij mijn oor

Lijnen onze hartslagen uit met het tempo van de wind

Het teken is de windbel, het antwoord een scat

Woorden door de wind geschreven — licht, gevoelens diep

Gesprekken hoorbaar alleen in de leegte van de nacht

Het teken is de windbel, het antwoord een scat

Doo-ba, doo-ba — maanlicht speelt een riff

Op de trapoverloop haalt alleen het geluid van schoenen me in

Een stukje citroen klinkt koel op mijn tong

FM-ruis voorspelt ergens regen

Half toon voor half toon kom ik dichter bij je profiel

Excuses en bekentenissen wiegen in hetzelfde ritme

Op afstand raken alleen onze temperaturen elkaar

Het teken is de windbel, het antwoord een scat

Woorden door de wind geschreven — licht, gevoelens diep

Een kleine nasmaak blijft op het balkon van de nacht

Het teken is de windbel, het antwoord een scat

Geluid dooft even, alleen adem blijft branden

In plaats van een knik lacht de windbel kort

(Mm… da-ba… doo-woo…)

Ik zet furigana van stem op het notenblad van de wind

Het teken is de windbel, het antwoord een scat

Woorden door de wind geschreven — licht, gevoelens diep

Nog vóór woorden knik jij al

Het teken is de windbel, het antwoord een scat

De laatste klank van ijs valt weg

De windbel vervaagt — alleen de nacht luistert