Lyric

Op een blauw canvas, verbrand door de zomer

Rekt zich één witte lijn uit

Zonder geluid, één snelle streek

Een vliegtuigspoor

Schaduwen leunen langs het hek bij het spoor

Onder verre stapelwolken

Rekt een verloop van schaduw zich uit

Over de middag heen

Waar iemands blik omhoog blijft hangen

Wordt achteloos

Een lijn getrokken

Als een leven

In een lucht zonder overbodige dingen

Kerft een witte lijn één moment

Ik volg het spoor van verdampend zweet

En de wind waait er zacht doorheen

Droge wind draagt geluiden

Van een ver veld vol stemmen

Stof glinstert even

In het licht van de middag

De schemer komt dichterbij

Maakt grenzen vaag

En wisselt de verdwijnende lijn

Voor iets dat leeft

In een lucht zonder overbodige dingen

Kerft een witte lijn één moment

Ik volg het spoor van verdampend zweet

En de wind waait er zacht doorheen

Restbeelden van een verre tijd

Een blauwe lucht die ik ooit zag

Op dezelfde manier strekte de lijn zich uit

Op dezelfde manier verdween hij weer

Het einde van iemands droom

Het begin van iemands reis

De lucht kijkt zwijgend toe

Avondwind beweegt

In een lucht zonder overbodige dingen

Kerft een witte lijn één moment

Ik volg het spoor van verdampend zweet

En de wind waait er zacht doorheen

In een lucht zonder overbodige dingen

Blijft alleen de nasmaak achter

De wind snijdt er kort doorheen

Nu is er niets meer te zien

Alleen het blauwe canvas

Dat daar blijft