歌詞

Kırık ışıklar, yansıyan çerçeveler

Yağmur sonrası gökyüzü, bir prizma gibi

Nefesini tutmuş hatıra tanecikleri

Göğsümün derinliğinde sessizce çınlıyor

Rengini yitirmiş günlerin boşluğunda

Yarım kalmış notlar, öylece duruyor

"İyiyim" demekte ustalaştım belki ama

Gerçek hislerim hep geride kaldı

Camdan bir hayatı

Dikkatle yürüyerek geçtim bugüne dek

Ama o eksik parçalar var ya;

Hâlâ burada, ışıldıyorlar

Her bakışımda şekil değiştiriyor

Hatıralar bir kaleidoskop (çiçek dürbünü) sanki

Dokunulamayan geçmişin hatları

Parmaklarımdan süzülüyor ama yok olmuyor.In a flash, the colors rearrange,Fragments dancing, out of phase

Gördüğüm geçmişi tutamam belki

Ama o hâlâ benim bir parçam

Tuzla buz olan hatıralarım... (My memory)

Yine de hâlâ parlıyorlar

Göğsümün derinliğinde kristalleş (Crystalize)

Acıyı bile kucaklayarak

Bugünü boyuyor Kristalanika

Belirsiz olan o eski sözler bile

Geç kalmış gecelerin soğukluğu bile

Şimdi bir anlam kazanıyor

Farklı bir renge bürünüyor yavaşça

Mavi ve beyazın o ince sınırı

Bunu bulanıklaştıran bendim

Hataları üst üste koyarken bile

Varlığım daha da güçleniyor

Saydam olan o eski günlerin

İisimsiz korkuları bile

Buradaki beni

Aslında ne kadar da sağlam kurmuşlar

Tuzla buz olmuş hatıralarım

Hepsini toplayıp ilerlemeliyim

Geçmiş ve şimdi, kristalleşin (Crystalize)

Geleceğe doğru kırılıp (Refraction)

Yarını çiziyor Kristalanika

Kırık olsa bile