歌詞

Geceyi tanıyan bir adamım

Sessizliğin dilini bilirim

Kırılmış bir kalbin sesini

Kimse duymadan duyabilirim

Sen bir gölge gibi geldin

Hiçbir şey söylemeden

Ama içimde bir kapı açıldı

Nedenini bilmeden

Belki de aynı yağmurdan geçtik

Aynı soğukta üşüdük

Senin sustuğun yerde

Ben ne demek istediğini duydum

Sana neden çekildiğimi bilmiyorum

Bir mıknatıs gibi, sessizce

Ne bir söz verdim, ne söz istedim

Ama kalbim sana dönüyor kendiliğinden

Senin ince yerlerine dokunmam

Çünkü kendi yaralarımı bilirim

Bazen güçlü olmak

Sadece birini incitmemeyi bilmektir

Omuzlarımda yılların yükü

Avuçlarımda eski izler var

Ama sen yanımdayken

İçimde başka bir adam uyanıyor

Sana sahip olmak değil

Seni korumak geliyor içimden

Bir şey söylemesen bile

Gözlerinden anlıyorum seni

Belki sen de yoruldun

Herkese güçlü görünmekten

Bırak biraz başını yasla

Ben sessizce yanında durayım

Sana neden çekildiğimi bilmiyorum

Bir rüzgâr gibi, yönsüzce

Aklım dur derken

Kalbim sana gidiyor yine

Sana dokunmadan da

Yakın olabilirim sana

Çünkü bazı insanlar

Kalbe sessizce dokunur

Ben de kaybettim, ben de kırıldım

Bazı geceler kendimden kaçtım

Belki bu yüzden gözlerindeki

O küçük korkuyu tanıyorum

Sana dünyayı veremem belki

Her şeyi düzeltemem

Ama düşersen

Elimi uzatırım

Çünkü sevgi bazen

Bir şey istemeden kalmaktır

Ve ben senin yanında

Nedenini bilmeden kalmak istiyorum

Sana neden çekildiğimi bilmiyorum

Belki ruhum seni önceden tanıdı

Bir tesadüf gibi başlayan şey

İçimde derin bir yere dokundu

Senin kırılganlığından korkmam

Onu saklamana da gerek yok

Güçlü görünmek zorunda değilsin

Ben seni olduğun gibi görürüm

Sana neden çekildiğimi hâlâ bilmiyorum

Ama artık sormuyorum kendime

Bazı yollar akılla seçilmez

Kalp bilir nereye gideceğini

Eğer bir gün dünya ağır gelirse

Sessizce yanıma gel

Sana söz veremem sonsuza

Ama bugün burada kalabilirim

Ve belki de

Bütün cevap budur:

Hiçbir sebep yokken

Seni seçen bir kalp var içimde