Lyric

Pon Pon melkijs, weet je het nog?

Toen we het samen aten, zij aan zij

Alleen maar lachen en spelen, de hele dag door

Als ik er nu aan denk — was dat misschien onze eerste liefde?

Pon Pon, Pon Pon, mijn hart slaat zo vlug

Pon Pon, Pon Pon

We waren zo dichtbij, dat ik het niet eens merkte

Hé, dit gevoel

Wanneer is het eigenlijk begonnen?

De weg van school naar huis, net als altijd

Ik liep aan jouw zijde, elke dag weer

Zelfs als we ruzie hadden, de volgende ochtend

Lachten we weer alsof er niets was gebeurd

Samen zijn was zo natuurlijk

Ik dacht nooit dat het iets speciaals was

Maar als je mijn naam roept met jouw stem

Ik weet niet waarom, maar mijn gezicht gloeit zo erg vandaag

Pon Pon melkijs, voordat het smelt

Die zomer waarin we haastten om het te delen

Toen onze vingers elkaar per ongeluk raakten

Voelde het alsof de tijd daar even stilstond

Pon Pon, Pon Pon

Pon Pon, Pon Pon, dit gevoel

Ik weet niet meer hoe ik het moet verbergen

Jouw glimlach als jeugdvriend

Het lijkt me vandaag zo ontzettend stralend

Na de examens namen we een omweg naar huis

We kletsten maar wat, zonder reden

Ik weet niet eens meer waar we het over hadden

Maar de kleur van de zonsondergang die dag... die herinner ik me zo helder

Ik wil niet dat iemand anders je van me afpakt

Vroeger kende ik zulke woorden nog niet

Maar als ik je zie lachen met iemand anders

Krimpt mijn hart ineen en verlies ik mijn rust

Pon Pon melkijs, vlak naast jou

De alledaagse dingen beginnen te wankelen

Wat eigenlijk alleen een herinnering zou zijn

Is nu iets geworden dat me zo dierbaar is

Pon Pon, Pon Pon

Pon Pon, Pon Pon, ik kan het niet meer inhouden

Heel zachtjes meet ik de afstand tussen ons

Omdat we te dichtbij waren, kon ik het niet zeggen

Dit, mijn allerechtste gevoel

Toen we klein waren, wist ik het niet

De naam van de liefde, of wat het betekende

Hetzelfde landschap, dezelfde tijd

Dat alleen al was mijn hele wereld

Maar nu weet ik het heel zeker

Het antwoord diep in mijn hart

De smaak van die dag fluisterde me de waarheid

Dat ik... dat ik je echt heel leuk vind

Pon Pon melkijs, weet je het nog?

Onze weg naar huis toen we kinderen waren

Alsjeblieft, laat het niet alleen een herinnering blijven

Hé, merk mijn gevoelens alsjeblieft op

Pon Pon melkijs, nu is alles zo duidelijk

Nu is alles zo duidelijk

Achter deze afstand die altijd zo klein was

Jeugdvrienden blijven is oké, maar

Ik kan deze liefde gewoon niet wissen

Pon Pon, Pon Pon

Diep van binnen

Het klinkt nu nog steeds

Zucht