歌詞

Maviliğin derinliklerine dalıyorum, gürültüden uzak

Sanki bir vedayı fısıldar gibi ayak uçlarıma bakıyordum

Sarsılan dünyanın tam merkezinde, diğer "ben" ile göz göze geldim

Buradan başlarsam, her yere gidebilirmişim gibi hissettim

Yıkıntıların kemeri, kesilmiş bir gökyüzü parçası... gri

Dökülen ışık tanecikleri yerleri ıslatıyor

Sıkıcı gerçeklik, gürültülü bir öğleden sonradan ibaret

Nemli rüzgar eteklerimi savurup geçiyor

Kimse yok, ses yok, kusursuz bir sessizlik

Sadece su birikintisine yansıyan o ters manzara

Beni doğruca yansıtan tek şeymiş gibi

Su aynasının derinliğinde, o kız asla ağlamıyor

Aynı yüzle, sadece sessizce gülümsüyor

"Hangisi illüzyon?" diye sormak artık yersiz

Sınır çizgileri bulanıklaşıp birbirine karışıyor

Gerçek ve sahte arasındaki sınırda dans ediyorum!

Parmak ucum su yüzeyine vurduğu o anki işaretle

Dalgalar dünyayı tersyüz edip yeniden yazıyor

Batan gökyüzü ve yüzeye çıkan dip

Soğuk yalnızlık beni öylece, nazikçe kucaklıyor

Öbür taraftaki "ben" elini uzatıyor çünkü

Her nefes alışımda hatlarım eriyip gidiyor

Kelimeler baloncuk olup derin maviye karışıyor

Yalnızlık şeffaftır, kimse dokunamaz

Kendi kutsal sığınağımda dizlerime sarılmışım

Hey, farkında mısın?

Islak kıyafetlerimin ağırlığı

Burada olduğumun tek kanıtı aslında

Soğuk ve huzurlu, ebedi bir kayboluş

Işık ve gölgenin arasındaki o boşlukta buluşalım

Ben silinip "o" olayım

O silinip "ben" olsun

Sanki sınır çizgileri baştan beri hiç yokmuş gibi

İllüzyon benim, gerçek olan da benim!

Birbirine karışan bilinç, derin mavide eriyor

Hangisi rüya olursa olsun, artık umurumda değil

Sessizliğin ötesine, daha derine, en derine düşüyorum

Sadece dalgalanan su yüzeyi her şeyi biliyor