Lyric

Şehrin sessiz bir köşesinde

Sadece gökyüzüne bakıyordum

Kalbim donmasın diye

Yıldızların isimlerini ezberliyordum

Tek başıma yola koyuldum

Nefes nefese tırmandığım o yokuş

Sonsuz gökyüzünün o maviliğine

Ulaşabileceğim bir yer varmış gibi hissettim

Rüzgar kulağıma bir şarkı fısıldıyor

Kar her şeyi beyaza boyuyor

Yalnızlığın can yaktığı gecelerde

Yıldızların parıltısı ne kadar da nazik

Burası sadece bana ait

Evrene en yakın yer

Şeffaf bir maviliğe kucaklanmışken

Sessizce gülümsüyorum şimdi

Sormaya devam ediyordum:

"Neden buradayım?" diye

Zirveye yaklaştıkça

İçimdeki sesler benden uzaklaşıyordu

Zirvede öylece durup

Maviliğin içinde gözlerimi kapattım

Yalnızlığın beni getirdiği bu noktada

Sanki ilk kez "gerçek kendime" dokundum

Bu gökyüzünün ötesinde

Bir zamanlar gördüğüm düşler parlıyor

Herkese, her şeye, hatta uzaya en yakın bu yerde

Sessizce gülümsüyorum

Yalnızlığın içinde bulduğum o küçük ışık

Şimdi tüm göğsümü aydınlatıyor

Şeffaf bir mavilik

Sessiz bir tebessüm

Burası benim için

Evrene en yakın yer