Lyric

La la la…

(W jednym kęsie – cały świat)

W porannej zupie pływa gwiazda

Kukurydza kręci swój szlak

Jak galaktyka w łyżce światła

Dzisiaj obiad — mały wszechświat

Na dnie łyżki rośnie wyobraźnia

Niebo mieści się w dłoni mej

Dzisiejsze menu brzmi jak obietnica:

Chwila, co ma kosmiczny sens

Słodkie, słone — każde ma głos

Każdy smak coś mówi mi

W tej prostocie ukryty sens

Jakby filozofia dni

Kęs kosmosu, mała kosmologia

W ustach startuje wielki wybuch

Grawitacja drobnych szczęść

Przyciąga jutro bliżej nas

W środku onigiri — ciepła gwiazda

Cień nori wciąga mnie jak noc

Czyjaś troska w prostym geście

I już łza ma własny tor

To nie teoria, to czułość

Która trafia prosto w sens

Tylko tyle — a wystarczy

By wszechświat rozszerzał się

Pamięć, emocje — smak je splata

Jednym ruchem, jednym dniem

Gdy wracam myślą do wczoraj

Kosmos oddycha we mnie znów

Kęs kosmosu, mała kosmologia

Jedna przyprawa — drży czas

Zwykły stół, a cud się zdarza

Hej… czujesz to też, czy nie?

Widelec rysuje orbitę dnia

Zimna pizza — gwiezdny pył

Na sekundę smakuję świat

Potem znów — w nieskończoność iść

Kęs kosmosu, mała kosmologia

Każdy smak ma sens i ślad

Myśli, życzenia, nostalgia

„Smacznego” — to początek dróg

Kęs filozofii — bardzo blisko

Jedna łyżka… cały kosmos