歌詞

Çorba soğudu, ne tadı kaldı ne tuzu

Geceden kalan pişmanlıklar çöktü tencereye

Başkalarının sesi sızmıyor derine

Buhar yok artık, sadece sessizlik ve ısı

Yine de çöpe atmak için fazla iyi bu tarif

Yırtılmış sayfalarda yanmış notlar

Bir zamanlar yanan tutku şimdi duruldu

Ama tencerenin dibinde hâlâ bir ateş var, hissediyorum!

Günlük dertlerin içinde boğulurken

Kalbim inkarda, nefesim dar

Ama içeride zayıf bir nabız fısıldıyor:

"Sadece bir kez daha dene..."

Yak ateşi, tam şu saniyede!

İçindeki o gizli sosu kaynat!

Havai fişekler gibi fırla gökyüzüne

Sadece bu gece için değil, sonsuza dek parla!

Eksik olan ne varsa ekle; her bir acıyı, her bir yarayı

Karıştır kederi, alevleri lezzetlendirsin

Eşi benzeri olmayan, zengin ve nadir bir tat yap

Soğuk çorbayı geride bırak, orada çakılı kalma!

Yalnızlık benim en sert baharatımdı

O kadar sert ki neredeyse ağlatacaktı beni

Ama kıs ateşi, karıştırmak için vakit ayır

Kendi ritminde pişir; o lezzet elbet gelecek

Kimseyi kopyalama, bu tat sadece benim

Kimsenin tanımlayamayacağı bir aromanın peşindeyim!

Eski halime gülebiliyorsam, işte bu evrimdir!

Tüm yara izlerini, tüm o sancıları

Döküyorum tencereye, tekrar ve tekrar

Buharın ötesinde biri bekliyor biliyorum;

Kurmak istediğim hayatın tadına bakmak için!

Kaynat onu (Kaynat onu!