Lyric

Ik duik diep in het blauw, weg van het geluid

Met mijn ogen omlaag, alsof ik afscheid neem

Midden in een wereld die blijft wiebelen

Kijk ik mezelf recht aan, een andere ik

Vanaf hier voelt het alsof ik overal heen kan

Onder een boog van puin, de lucht is grijs gesneden

Licht valt uiteen en maakt de vloer nat

De saaie realiteit kraakt als middagruis

Een vochtige wind strijkt langs mijn rok

Niemand hier, geen stem, geen teken van tijd

Alleen een omgekeerde wereld in een plas

Alsof zij mij eindelijk eerlijk weerspiegelt

Achter het waterglas huilt zij nooit

Met hetzelfde gezicht, alleen een stille glimlach

Vragen wie echt is, voelt zinloos nu

De grens begint langzaam uit te lopen

Ik dans op de lijn tussen echt en onecht

Mijn vingertop raakt het water, dat is het teken

Rimpels keren de wereld binnenstebuiten

De lucht zinkt weg, de bodem komt omhoog

Koude eenzaamheid houdt me onverwacht zacht vast

Omdat zij aan de overkant naar me reikt

Elke adem laat mijn vorm vervagen

Woorden worden bellen, verdwijnen in diep blauw

Eenzaamheid is doorzichtig, niemand raakt haar aan

Ik zit opgevouwen in mijn eigen heiligdom

Hé, zie je het ook?

Alleen het gewicht van mijn natte uniform

Bewijst dat ik hier echt besta

Onze vingers bijna raak, net voor dat moment

Pijn en verdriet lossen op in het water

Die benauwde wereld boven voelt zo ver

Hier beneden kan ik eindelijk ademen

Ik val omhoog in een natte reflectie

De zwaartekracht draait, de duizeling groeit

Mijn zicht breekt open als een caleidoscoop

Hoe dieper ik zink, hoe lichter mijn hart

Het voelt alsof zij mijn tranen wegveegt

Waar droom en werkelijkheid samenvloeien

Koud en zacht, een eeuwige verdwaalde

Laten we afspreken tussen licht en schaduw

Ik verdwijn en word haar

Zij verdwijnt en wordt mij

Alsof er nooit een grens is geweest

De stilte roept mijn naam uit de spiegel

Mijn vingertop raakt het water, dat is het teken

De rimpels houden de wereld bij elkaar

Ik ben de illusie, ik ben echt

Bewustzijn vermengt zich, lost op in diep blauw

Het maakt niet uit welke kant de droom is

Ik val dieper, voorbij de stilte

Alleen het trillende water weet alles