歌詞

(Buzların kadehteki çınlaması, puslu bir piyano)

Buz sesi, titreyen kadehler

Neon denizinde yüzen o gülümseme

Uzaktaki kahkahalar yine uzakta erirken

Sen, pencerenin dışını izliyordun

Dokunsam kırılacakmış gibi duran o profile

Kelimelerden önce kalbim yöneliyor

Saatin akrebi sessizce nefesini tutarken

Gece bizi sınıyor

Sessizliğin yakıştığı o sırtın dalgalanıyor

Gecenin yükünü taşıyanlar, gözyaşlarını sadece gizler

Ay ışığının boyadığı o sırta dokunmak istiyorum

Işık tanecikleri, dans eden şamdanlar

Senin gölgen hafifçe sarsıldı

Kadehin dibine düşen, söylenemeyen o kelimeler;

Sadece geceye duyurulan o iç çekiş

Yalnız kalma gecesini sen seçmedin biliyorum

Ama sokulma cesareti de artık geri dönmeyecek

Hiçbir şey söylemeden, her şeyi anlatıyor o duruşun

Sessizliğin sırtı, nefesini saklıyor;

Gecenin yükünü taşıyanlar, gölgelerde ağlıyor

Ay ışığında boyanan senin o derin duyguların

Sadece buz sesleri geceyi işliyor

Asla arkasına bakmayan o sırta Ay düşüyor

In the midnight glow... (Gece yarısının parıltısında...)