歌詞

Deniz yeli üniformamın kollarından süzülüyor

Kulüp odasının penceresi, titreyen jaluzi çizgileri

Uzakta ağustos böceklerinin geri sayımı

Kimsenin bilmediği, gün batımı renginde bir sır

Okul bahçesinin gölgeleri uzuyor

Söyleyemediğim her kelimeyi yuttuğumda;

Kalbim usulca bir işaret çakıyor

Son zil, sırtımdan itiyor beni artık

Hey, yazın kokusu silinmeden

Adını rüzgara bırakacağım!

Göğsümdeki o çarpıntı nakarat oluyor

Kıyıya doğru bir ışık fırlatıyor

Gazoz şişesindeki o misket, hiç batmıyor öylece

Eğilmiş dönme dolap, gökyüzünü bölen bir silüet

Sandaletlerle çizilen o su birikintisindeki yıldız

Bulutlar, birer mazeret gibi akıp gidiyor

Havuz kenarı, suyun yüzeyi bir aynaya dönüşmüş

İkimizin hatları üst üste binip dalgalanıyor

"Cesaret" denilen o ince film tabakasını

Yırtıp, takımyıldızlara uzatıyorum elimi

Evet, yazın kokusu silinmeden

Senin kalp atışınla senkronize olmak istiyorum!

Havai fişeklerin hatırası, göz kapaklarımın ardında;

Sonsuzluktan daha kısa olan bu "an"ı yakıyorum

Tek bir ağustos böceği, gecikmişçesine ötüyor

Sadece dalga sesleri alkış tutuyor bize

Derin bir nefes alıp adını sesleniyorum;

Gece rüzgarı, sessizce kapatıyor bu sayfayı