Lyric

Wiatr zmienił kierunek

Przy torach zapach trawy

Wciąż ciągnie za sobą lato

W sandałach staję na bocznej ścieżce

Cień słupa ciągnie się prosto w bok

Tylko cykady cofają czas

Niebo w kałuży drży

W kieszeni wciąż mam tamten klucz

Zardzewiały

Nigdy go nie dotknąłem

Szkarłatne niebo, szkarłatne niebo

Jak twoje oczy wtedy

Nie potrafiłem nic powiedzieć

Tylko patrzeć w górę

Nie wrócę, nie zawrócę

Ale ten kolor

Wciąż we mnie jest

(Jeszcze…)

Przed sklepem automat świeci

Światło rozlane bez sensu

Siadam na pustej ławce

Zimna puszka w dłoniach

Twoje plecy nie odwróciły się

Nie wiedziałem

Że to ostatni raz

Szkarłatne niebo, szkarłatne niebo

Twój głos w nim został

Cienie słów, których nie daliśmy

Choć daleko — nie znikają

Teraz wciąż

Unoszą się w piersi

Gdy wołam twoje imię

Porusza się tylko wiatr

Ale wiem

Że tam byłaś

Szkarłatne niebo, szkarłatne niebo

Oświetla mnie teraz

To, czego nie powiedziałem

Rozpuszcza się w chmurach

Nie wrócę, nie zawrócę

A mimo to

Jest światło, by iść

Kroki wsiąkają w asfalt

Został tylko

Mój cień