Lyric

Bak, sonbaharın kokusu el sallıyor bize

Tatlı osmanthus (Melisa) rengine boyanmış yanaklar

Bir çiçek dürbününün (Kaleidoskop) içine bakan o gözler

Dalgalanan renklerin arasında seni arıyor

Ayak uçlarıma düşen o turuncu yapraklar

Söylenememiş "elveda"ların yerini tutuyor

Parktaki bank, kimse oturmadan öylece bekliyor;

Sadece eski spor ayakkabılarımın sesi yankılanıyor

Zaman aksa da, durmuş gibi bu hisler

Uzak bir şehrin köşesinde gülen o yüzün

Unuttuğumu sanmıştım ama, aniden gelen o koku;

Hafızamın kaleidoskopu yavaşça dönmeye başlıyor

Sonbahar renkli kaleidoskop, sallanan bir hayal;

Kırmızı, sarı ve yalnızlığın mavisi (Lonely blue)

O koku bir tetikleyici (Trigger), kalbim yine sızlıyor;

"Seni sevmiştim" diyemeden geçip giden günler

Sonbahar rengi çiçek dürbünü, hem acı hem güzel;

Uzak hatıraları sessizce kucaklıyorum

Soğuk bir bankta yalnız oturduğum bu öğleden sonra

Göğüs cebimdeki fotoğrafı parmağımla çiziyorum

Eski bir Yeşilçam draması gibi, gözyaşı dökmeden;

Şu modern şehrin içinde, gülümseyerek yürüme taklidi yapıyorum

Uzak bir kilisenin çanı yankılanıyor şimdi

Seninle dinlediğimiz o günkü sözler;

Rüzgara binip kulağıma fısıldıyor:

"Değişmeyen hiçbir şey yoktur bu dünyada."

Dokunamasam da sıcaklığın geri dönüyor

Avucumdaki o ısıyı unutamıyorum

Mevsimler döndükçe yeni sayfalar ekleniyor ömrüme

Kelimelere sığmayan bir "teşekkür" büyüyor içimde

Sonbahar renkli kaleidoskop, sonsuz değil belki ama

O tek bir anda, tüm dünya eriyip gitmişti

Koku bir tetikleyici, kalbimin en derininde;

Kapalı kapıları bir kez daha açıyorum

Sonbahar rengi çiçek dürbünü, solmayan bir hafıza;

Geleceğimi aydınlatan bir meşale olacak artık

Bu bir veda değil, bir minnet şarkısı;

Lacivert gökyüzüne fısıldarken

Sonbaharın sonunda, bu mektubu kapattım