Lyric

Luisterend naar de stem van de sterren

Blijf ik reizen zonder einde

In indigo-blauwe ogen weerspiegeld

Verloren verleden en onzichtbare toekomst

Sterrenstof fluistert zacht

“Hier was je echt”

Eén ster dooft, dan weer één

Zonder dat iemand het weet

Maar ik blijf tekenen

Verzameling van herinneringsfragmenten

We zijn gebonden aan de sterren

Reizigers die de hemel doorkruisen

Naamloze herinneringen graveren met mijn handen

Omhelzen licht dat vluchtig verdwijnt

En de stemmen die verloren gaan achterlaten

Gedachten drijven in stille ruimte

Zonder dat ze ooit worden doorgegeven

De beschaving van verdwijnende sterren

Laat een laatste zachte wens achter

Zelfs als ik koude ogen krijg genoemd

Is er altijd warmte diep van binnen

Door aanraking van iemands pijn

Teken ik een eenzame constellatie

We zijn gebonden aan de sterren

Voetafdrukken weerklinken in eindeloze ruimte

Zelfs kleine gebeden vang ik op

Om niet te vergeten wat verloren gaat

Verbinding makend met gevoelens toevertrouwd aan de sterren

Menselijke bedrijvigheid is het knipperen van sterren

Maar juist omdat het verdwijnt, is het mooi

Als wat ik opschrijf betekenis heeft

Is het voor iemand vergeten

We zijn gebonden aan de sterren

Reizigers die de hemel doorkruisen

Naamloze herinneringen graveren met mijn handen

Omhelzen licht dat vluchtig verdwijnt

En de stemmen die verloren gaan achterlaten