Lyric

Nog twee nachten te gaan

Ik herinner me het kleine ik, een jong meisje toen

Dat wachtte op het pretpark

Op tekenpapier

Een vader die ik nog nooit had ontmoet

"Hij is echt cool," fluisterde ik

Wat voor vader zal er deze keer komen?

Zal hij met me op de draaimolen gaan?

Ik kon niet wachten tot zondag

Maar op zaterdagavond

Kreeg ik een flinke verkoudheid

Mijn koorts steeg tot veertig

Mama zei:

"Wij kunnen morgen niet gaan."

Ik huilde mezelf in slaap

En het kleine ik

Gleed in een droom

De vader van de tekening verscheen

We reden op de draaimolen

Ronde na ronde

Het landschap smolt

Kleuren vermengden zich

En voordat ik het doorhad

Draag ik een witte jurk

Toen ik wakker werd

Hoorde ik water druppelen

Ik draaide me om

Een beerachtig man

Wringde een handdoek uit

Hij glimlachte en zei:

"Het is goed

Je koorts is voorbij."

Vanaf die dag

Dank je dat je me hebt opgevoed

Hij is niet zo sterk als jij

Maar ik koos hem

Ik wilde je mijn

Bruidsjurk laten zien

De vriendelijke vader in mijn herinneringen

Glimlacht altijd

Vanaf die dag

Heb je me opgevoed

En beschermd

En zelfs nu

Hou je nog steeds een oogje op me