Lyric

Bursztynowe światło cicho oddycha

Tylko kontur nocy unosi się na rogu ulicy

Płaszcz sunie po bruku, gubi rytm

Cienie mijają się, kradnąc czas

Cienki dym rysuje białe linie

Zanim słowa — rozplata się w niebie

Nocny wiatr dotyka ramion, porywa włosy

Połknięte imię zaczyna parzyć

Gdzieś głęboko drży małe światło

Zbyt kruche, by je nazwać

Gdy spada noc wahania — światła stają się gwiazdami

Cisza brzmi jaśniej niż jakikolwiek głos

Gdy spada noc wahania — chowam oddech w modlitwie

Hesitation rains, I can’t rewind

Nawet samotność blednie łagodnie

W witrynach odbija się stary film

Śmiejące się sylwetki falują w szkle

Za skrzyżowaniem czerwone światło

Delikatnie zszywa oddalającą się przyszłość

Światło zmienia się — krótki błękit

Serce podskakuje, nie znając drogi

Na końcu papierosa zostaje ciepło

Niewypowiedziane słowo zamknięte w popiele

Gdy spada noc wahania — światła topnieją w deszczu

Zapach wspomnień parzy opuszki palców

Gdy spada noc wahania — sny i powieki mokną

Hesitation rains, can’t say goodbye

Schody prowadzą ku świtowi

Gdy spada noc wahania — niebo barwi się dymem

Między światłem a cieniem płyną pół-słowa

Gdy spada noc wahania — puls wyprzedza ciszę

Hesitation rains, still in my mind

Światło rozmazuje się w oczach

Słowa śpią jeszcze w kieszeni nocy

Cichy wiatr zabiera ze sobą dym