Lyric

Sessizliğin nefes aldığı odada

Söylenmeyen sözler boğazımda kalır

Başım eğik telefona bakarken

Uykusuz geceler sayfa sayfa artar

Her ses bir ışık tohumu olur

Sen gülümsediğinde bir an bile

Dağılmış karanlığın parçaları

Kalbimde yavaşça birleşir

Nokta nokta bir gökyüzü çizer

Bir takımyıldıza dönüşür

Adını söylediğimde seni duyarım

Küçük bir ses geceyi aşar

Yağmur diner, su birikintilerine basarım

Islak ayakkabılarla

Dünü geride bırakırım

“İyi değilim” diyebilmek

Hâlâ elimde tuttuğum bir cesaret

Her ses bir ışık tohumu olur

Seninle yaptığımız sıradan konuşmalarda

Bir iç çekiş, bir kahkaha bile

Gökyüzünde bir ışığa dönüşür

Kalbini olduğu gibi anlat bana

Titreyen sesinle bağlı kalmak isterim

Bir gün dünyanın bütün sesleri

Birden yok olursa

Kalbin ritmi yolu gösterecek

Ben de o ritmi izleyeceğim

Gözyaşlarının izleri kuruduğunda

Yeni bir sabah pencereye vurur

Her ses bir ışık tohumu olur

Bugün bana verdiğin küçük gün

Kayboldu sandığım hayaller bile

Avuçlarımda filizlenmiş

Söz vermek için henüz erken

Yanında olmak yeter

Nefesin sessizliğe karıştığı gece

Her ses bir ışık tohumu olur

Gözlerimi kapatıp bir dilek gönderirim

Kimsenin görmediği gökyüzüne

Seninle karşılaşmak

Tek başına yeter