歌詞

Kuru bir rüzgar okşuyor yanaklarımı

Çatlamış kalbime bir ışık vurdu aniden

Unutulmuş bir tohum gibi

Göğsümün derinliğinde bir şey uyanıyor

Kulak verirsem, uzaklarda filizlenme sesleri;

Adsız bir dilek, sessizce dalgalanıyor

Eriyen gölgelere ışık sızıyor

Kelimelere sığmayan renkler taşıyor içimden

Kapalı kapıların ardında

Aslında bir çiçek olmaya hazırlanıyordum

Ayaklarımın altında, geçmişin solgun yaprakları;

Üzerine bastıkça fısıltıyla ufalanıyorlar

Gökyüzüne baktığım o anda

Yalnızlık rüzgarda eriyip gitti

O gün kıpırdayamayan bedenime

Şimdi sessizce can suyu doluyor

Acıyı da, anıları da kucaklayarak;

Bu kalpte çiçek açtırmak için

Görünmez kökler gökyüzüne uzanıyor

Sarsılsa da, emin adımlarla filizleniyor

Gözyaşlarıyla ıslanan bu dünyanın boşluğunda

Sadece bana ait o bahar, sonunda kapımı çaldı