Lyric

W cichym kącie miasta

Patrzyłam tylko w nocne niebo

By serce nie zamarzło

Uczyłam się imion gwiazd

Ruszyłam sama przed siebie

Bez tchu, pod górę, krok za krokiem

W nieskończonym błękicie

Czułam — że mogę tam dojść

Wiatr śpiewał mi do ucha

Śnieg wybielał wszystko wokół

Im bardziej bolała samotność

Tym łagodniej świeciły gwiazdy

Wciąż pytałam siebie

Dlaczego jestem właśnie tu

Im wyżej się wspinałam

Tym ciszej brzmiał mój własny głos

Na szczycie zatrzymałam się

Zamknięta w przejrzystym błękicie

W miejscu, do którego zaprowadziła mnie samotność

Poczułam — że dotykam siebie

Po drugiej stronie tego nieba

Migocze sen, który kiedyś znałam

Najbliżej kosmosu ze wszystkich

Uśmiecham się — bardzo cicho

W samotności znalazłam

Małe światło w mojej piersi

To jest miejsce tylko moje

Najbliżej wszechświata

Objęta przez przezroczysty błękit

Uśmiecham się bez słów

To jest miejsce tylko moje

Najbliżej wszechświata