Lyric

De geur van herfst wenkt zacht mijn hart

Zoete osmanthus kleurt mijn wangen

In een caleidoscoop van licht

Zoek ik jou in trillende tinten

Oranje bladeren vallen neer

Als woorden die ik nooit kon zeggen

De bank in het park blijft leeg vandaag

Alleen mijn stappen klinken nog

De tijd gaat door, maar mijn gevoel niet

Ver weg lach jij in een andere stad

Ik dacht dat ik je was vergeten

Tot die geur mijn herinnering draait

Herfstkleurige caleidoscoop, jouw silhouet

Rood en goud en een zweem van blauw

Een geur als trigger, mijn borst doet pijn

Ik hield van jou, maar zei het nooit

Herfstkleurige caleidoscoop, breekbaar mooi

Ik omhels de herinnering zacht

(Zwevend, luchtig)

Mijn hart danst langzaam mee

Ik fluister jouw naam, maar laat hem los

De wind van oktober neemt mij alleen

Ik zit alleen op die koude bank

Een foto in mijn jaszak, versleten rand

Zoals in oude drama’s, geen tranen hier

Ik lach en loop door deze nieuwe tijd

De klokken luiden ver in de stad

Zoals die dag dat jij naast me stond

De wind fluistert zacht jouw stem

“Alles verandert, niets blijft lang”

Ik raak je niet, maar voel je nog

De warmte van je hand blijft bij mij

Elk seizoen slaat een bladzij om

En zwijgend groeit mijn dankbaarheid

Herfstkleurige caleidoscoop, eindeloos patroon

Jouw glimlach in de avondzon

Een geur als trigger, tranen vallen

Vaarwel is ook een vorm van liefde

Herfstkleurige caleidoscoop, fel en stil

Je kleurt mijn hart nog steeds

Herfstkleurige caleidoscoop, niet voor altijd

Maar dat moment smolt de wereld weg

Een geur als sleutel diep vanbinnen

Ik open deuren die ik sloot

Herfstkleurige caleidoscoop, vervaagt nooit

Wordt een licht voor wat komt

Dit is geen vaarwel, maar dankjewel

Ik fluister het naar de avondlucht

Aan het einde van de herfst

Sluit ik deze brief