Lyric

Zegar pracy cichnie gdzieś, nocny wiatr podnosi kołnierz

Między wieżowcami pasy, neon zmienia każdy krok

„Zróbmy mały skręt po drodze” — hamulec puszczam w kieszeń

Tłum jak ogon komety płynie, szyje światło w ciemny blok

W szybach biur odbicie znika, cień prostuje się i gaśnie

Klucz do serca wolno puszczam, saksofon mi wchodzi w czas

„Teraz jest już moja pora” — liczę rytm od nowa właśnie

Noc mi kiwa, luzuję sznurki, robię krok w jej blask

Jesteśmy komety — dziś wolni jak sen

Rysujemy ślady w neonowym tle

Bez imion płyniemy, przez miasto, przez czas

A gwiezdny pył zostaje gdzieś w nas

Do jutra wrócimy, lecz teraz tu i tu

Wierzę tylko w ten błysk, w ten ruch

Nie mów „żegnaj” — say no good-bye

W kieliszku wiruje Milky Way

Dobry trans, słodki stan — yoi i yoin w słowach gra

Chcieć gwiazd znaczy wierzyć w gwiazdy

Szczebel po szczeblu — nocny barowy szlak

Uśmiech barmanki, cudze łzy — iskry, co gasną tak

Kroki to beat, oddech to ton

Małe skręty po drodze — mój kosmos, mój dom

Gdy zamyka się ostatni bar, niebo z granatu w popiół

Za ladą stare historie — noc, gdy kometę ktoś znał

Na profilu czyjś cień się kładzie, gwiazdozbiór na serwetce

„Do zobaczenia” — dzwonek drzwi zostawia ślad

W bocznej uliczce tylko echo butów

Tłum rozpłynął się jak dym

Zostawione uczucia wracają

I siadają na plecy mi

Dawna kometa w klatce piersi

Wydłuża świetlny cień

Łączy mrok tej chwili z jutrem

Jako jeden dzień

Jesteśmy komety — nie znamy tras

Zboczenia z drogi rysują nasz plan

Dzwonek „last order” brzmi gdzieś jak refren

Czyjś uśmiech pcha mnie — na jutra peron, w sen

Jesteśmy komety — mgnienie i znak

Neonowe niebo rozsypuje blask

Dobry trans przytulam, wracam w codzienny bieg

Lecz następnej nocy znów

Jako kometa bocznych dróg

Przebiegnę nocny wiek