Lyric

Brzęk lodu, drżący kieliszek

Uśmiech unosi się w neonowym morzu

Śmiech gdzieś daleko rozpływa się w noc

A ty patrzysz poza okno

Profil tak kruchy, że boję się dotknąć

Zanim słowa — serce już drży

Wskazówki zegara wstrzymują oddech

Noc wystawia nas na próbę

Twoje plecy kołyszą ciszę

Ci, co niosą noc, uczą się chować łzy

Chcę dotknąć pleców

Zabarwionych światłem księżyca

Cisza do ciebie pasuje

Plecy, które dźwigają noc

Nie pokazujesz łez nikomu

Tylko cień wie, jak bardzo boli

Iskry świateł — tańczący żyrandol

Twój cień poruszył się ledwie

Na dnie kieliszka toną słowa

Słyszalne tylko dla nocy

Gdy jestem bliżej — twój wzrok ucieka

A w piersi rozchodzą się kręgi

Między miastem a bladym księżycem

Noc otula nas obu

Twoje plecy są zbyt daleko

Milczenie cięższe niż krzyk

W blasku księżyca pytam bez słów

O czym teraz myślisz

Ciszę nosisz jak płaszcz

Plecy, które dźwigają noc

Nie wybrałeś samotności

Ale odwagi już nie ma

Nie mówiąc nic — mówisz wszystko

Oddech zdradza więcej niż słowa

Plecy ciszy — wstrzymany oddech

Ci, co niosą noc, płaczą w cieniu

Myśli zabarwione światłem księżyca

Zostają niewypowiedziane

Tylko dźwięk szkła liczy noc

Księżyc spada na plecy, które się nie odwracają

In the midnight glow…