歌詞

Kehribar rengi sessizce dalgalanıyor

Anılar hâlâ en dipte, öylece çökmüş

Penceresiz bir gecede adımla çağrılıyorum

Ben yine bu mekana, kendime dönüyorum

Dans etmeyen gölgeler ve parlatılmış kadehler

Kapalı bir perde gibi tezgahın sönük ışığı

Ceketimin kıvrımlarına bugün dökülüyor

Sessizlikte tek bir buz parçası eriyor

Eski aşklar, eski rüyalar

Artık hesap sormayacağım onlardan

Sadece sesler, bir duman gibi

Halkalar çizerek yok olup gidiyor

Bitmek bilmeyen bu gece

Ruhumun derininde sessizce yanıyor

Unutmak için değil

Her şeyi birbirine harmanlamak için;

Ben yine burada, ışıkta dalgalanıyorum

Bileğimde gezinen o soğuk ağırlık

Uzaklaşan istasyon sesi, bir hatıra gibi

Masanın üzerinde hiçbir şey bitmiyor

Başlangıçlar bile rüzgarda savrulmuş halde

Burası bir mabet; gerçekle rüyanın arası

Kelimelerden önce buzlar konuşuyor

"Unutmak" değil bu

"Karışmak" için kutsal bir ayin

Şimdi bu titreyen ışıkta eriyip gidiyorum

Bitmek bilmeyen bu gece