Lyric

W kieliszku zwanym perfekcją odbija się krzywy świat

Tylko jeden obiektyw w innym kolorze, nie mogę go zdjąć

Cienie idące ze mną w rytm mojego kroku

Jak dysonansowa symfonia, gdzieś tu jest coś zabawnego, nieprawdaż?

Martwię się o każdy “Like”, który chcą ode mnie

Udając, że nie widzę własnych błędów

Przestałam udawać, że szukam prawdziwej siebie

Wznieśmy toast za te niezdarne dni

Krzywe spojrzenie maluje świat jak paleta

Nieperfekcyjne moje życie, rozlane wino też kocham

Kocham moje błędy, świętuję tę chwilę

Nie znam happy endu

Ta krzywa historia jest moja

Nie znam happy endu

Ale to moja historia

(Oh-oh-oh-oh)

Nagle przestałam bać się ocen innych

Spojrzałam w niebo – z prawej błękit, z lewej zachód – i się uśmiechnęłam

Czyjaś “słuszność” mi nie pasuje

Czarny kot też kiwa głową, prawda?

Nie słyszę głosów, które popychają mnie do tyłu

Ale już się nie waham, jestem w porządku

Bo ta droga to mój szlak, moje zasady, moje życie

Wznieśmy toast za tę niepełność

Krzywe spojrzenie to sztuka, której nikt nie skopiuje

Nieperfekcyjne moje życie, rozlane wino uczy mnie

Kocham moje błędy, kocham moje nieładne życie

Wznieśmy toast za te niezdarne dni

Krzywe spojrzenie maluje świat jak paleta

Nieperfekcyjne moje życie, rozlane wino też kocham

Kocham moje błędy, świętuję tę chwilę