Lyric

Lange schaduwen volgen het avondrood

Diep in mijn borst trilt iets zacht

Zelf gewone dagen lijken te vervagen

Elke keer dat ik stilsta, haal ik adem

Maar niets verandert

En misschien is dat precies goed

Dat onrustige gevoel mag een illusie zijn

Zorgen waaien weg met de wind

Zelf een moe hart, als het eindelijk slaapt

Ontwaakt weer in dezelfde morgen

Fluisterende stemmen, slechts een illusie

Zelf een zucht smelt in het avondlicht

(Het blijft hetzelfde, het blijft hetzelfde)

Dat is het teken van geluk

In de herfstschemer groeit het verlangen

Binnenin raast een stille storm

Voor ik het weet bloeden sterren door de lucht

En ook vandaag blijft alles hetzelfde

Die rust wil ik niet missen

Ik wil dit moment vasthouden

Dat onrustige gevoel mag een illusie zijn

Tranen verdwijnen zonder geluid

Ik loop alleen door de schemerende stad

Dezelfde straten voelen weer zacht

Dat onrustige gevoel mag een illusie zijn

Zorgen waaien weg met de wind

Zelf een moe hart, als het eindelijk slaapt

Ontwaakt weer in dezelfde morgen

Zoals de zon langzaam zakt

Lost die leegte gewoon op