Lyric

Krijtstof bij het raam, de zon danst langzaam mee

Rimpels als je lacht, regen in mijn schriftje mee

Na school kleurt alles oranje, tijd glijdt door mijn hand

Geheimen in de locker, een sleutel vol roest en zand

Niet cijfers van een toets, maar jouw gezicht telt meer

We delen onze spijt, houden warmte keer op keer

“Het gaat wel” blijft hangen, diep in mijn keel verstopt

Net voor de bel, wordt alles goud en stopt

Het gouden klaslokaal, onze schaduwen naast elkaar

Goodbye-bel, wacht nog even, blijf hier waar je was

Tranen en glimlachen, ik teken ze op het bord

Zelfs als je wist, blijft het licht — afterglow

Voor altijd, heel zacht, heel dicht bij mij

Tassen op elkaar, een kalender vaag en moe

Tekens die we fluisteren, een afscheid in een zuchtje toe

Krijt valt neer, mengt met mijn hartslag snel

Afterglow, overflow, steeds weer hetzelfde spel

Wensen op dunne film, vervaagd door mijn hand

Fouten en wonderen, spiegels in het land

Een rommelige kaart, maar samen op pad

“Tot straks” naar de stad, vooruit — rechtuit, stap voor stap (Yeah)

Maart liet alleen krabbels op de tafels na

Onverzonden woorden slapen in mijn jas

Een tijdcapsule onder het plein, de kaart zit hier

Mijn sneakers volgen sporen tot het station van hier

We nemen andere treinen, andere richtingen mee

Maar de wind op het perron ruikt nog steeds oké

Jouw “hoe gaat ’t?” licht weer op in mijn scherm

Laten we terugspoelen, naar dat gouden moment

Het gouden klaslokaal is geen plek alleen

In elke stad leggen wij onze schaduwen bijeen

Verdriet en geluk, met jou eerlijk gedeeld

Zelfs als je wist, blijft het licht — afterglow

Het gouden klaslokaal leeft nog in mijn hart

Goodbye-bel, ik ben niet bang voor de start

Tranen en glimlachen, ik schrijf ze naar morgen toe

Dit licht dooft niet — afterglow

Voor altijd, heel zacht, heel dicht…

Voor altijd