Lyric

Onder een afdak, cappuccinoschuim trilt zacht

Buiten vervaagt neon in de regen van de nacht

Herinneringen vallen open, blad voor blad

Mijn wangen koud van regen, nog gekleurd door jou

Cirkels die ik teken met mijn vingertoppen

Verdwijnen, komen terug

Woorden zo breekbaar als schuim

Een refrein van regen diep in mij

Alsof warmte wordt weggespoeld

De nasmaak is sentimenteel

Regen speelt haar interlude

De geur van koffie en natte lucht

Tekent zacht de vorm van een glimlach

Regen druppelt, stille ziel

Vluchtige gevoelens, nog steeds levend

Een regenrefrein dat rond blijft gaan

(Regen en schuim) (Eindeloos geluid)

Ik zink in lussen van herinnering

De bitterheid van cafeïne wordt zacht

In de stilte van regen groeit een lach

Onder grijze lucht ademt hoop

Voorbijgaande schaduwen, kleuren van paraplu’s

Mijn handen zoekend naar warmte, diep in mijn jas

De regen wordt lichter, de stad krijgt weer vorm

Ik adem diep de geur van een nieuwe ochtend in

In een plas bij het kruispunt kijk ik mezelf aan

Ik fluister vaarwel tegen oude schaduwen

Een eenzame dag mengt zich met de regen

Ik haal adem en sla de volgende pagina om

De nasmaak is sentimenteel

Maar vandaag loop ik verder

Zachte regen, helder als tranen

De wind op mijn wangen, een warme kop in mijn hand

De glimlach in de spiegel knikt mij toe

De geur na de regen

Een filter over de stad

Tussen witte wolken breekt licht door

Ik vouw mijn innerlijke paraplu

En kijk omhoog

De nasmaak blijft sentimenteel

Zelfs als de regen stopt

Ik omarm mijn herinneringen en ga verder

Regen op mijn wangen, warmte van cappuccino

Worden wegwijzers

Naar een nieuwe ik