Lyric

Sterrenlicht, ik schep de wind op het terras

Schaduwen wiegen mij zacht mee

Het tikken van ijs draagt ver de nacht in

Het einde van de zomer in mijn borst gehouden

Witte glazen, de nacht zinkt diep

Koude resten glijden langs mijn vingers

Lichten aan de rand van de stad vervagen

Mijn stem rust in de armen van stilte

Tijd die ik niet kon aanraken

Streelt mijn wang nog steeds

Sterrenlicht verlicht die dag

Kleuren zonder woorden weerspiegeld

IJs smelt weg, stilte vult zich

Op de grens van zomer — een glimlach in je ogen

De wind van de nacht strijkt door mijn haar

Gelach valt diep in mijn oor

Tussen pagina’s breekt licht open

Dromen rusten in de armen van stilte

Contouren die zich verwijderen

Vervagen langzaam

Sterrenlicht kleurt herinneringen

Legt warmte op een verkilde borst

IJs smelt weg, stilte vult zich

Terwijl ik het einde van de zomer vasthoud

Op de bodem van het glas blijft een schaduw

Die nog steeds rustig ademt

Ik stuur één adem de nacht in

Een nieuwe ochtend wacht daar

Sterrenlicht verlicht de toekomst

Geeft kleur aan gedeelde dromen

IJs smelt weg, tijd stroomt weer

De armen van stilte duwen mijn rug

Sterrenlicht verlicht herinneringen

Het geluid van ijs verdwijnt in de nacht

Het einde van de zomer — een zachte glimlach

De armen van stilte omhelzen morgen