Lyric

Jouw handpalm — het nulpunt van de wereld

Na het breken wordt liefde geboren

In het moment dat ik mijn adem inhoud

Verliest het landschap elk geluid

Tussen twee knippers van mijn oog

Steel jij zelfs de stroom van tijd

Eén woord, niet meer dan dat

En de grens van het gewone valt uiteen

Diep in mijn borst

Barst iets los en klinkt

Jouw handpalm — het nulpunt van de wereld

Na de breuk ontstaat impuls

Zonder zelfs je naam te weten

Wordt mijn hart door licht verzwolgen

Op mijn vingertoppen blijft jouw beeld

Zelfs met gesloten ogen blijft alleen licht

Een trilling die ik niemand kan zeggen

Wordt zacht omarmd door de nachtwind

Redenen of woorden waren overbodig

Jouw bestaan vulde alles al

Ook ver weg, ook zonder aanraking

Verdwijnt dit niet

Jouw handpalm — het nulpunt van de wereld

Na de breuk wordt het een gebed

Terwijl ik naar naamloze sterren kijk

Roept mijn hart nu naar jou

Waarom doet afstand zo pijn

Wanneer ik je nog niet eens ken

De tijd zonder jou

Voelt nu al als een leugen

Ik wil met deze hand bevestigen

Dat jij hier echt bestaat

Jouw handpalm — het nulpunt van de wereld

Na de breuk wordt het een hartslag

Zo luid dat het mijn borst slaat

En zonder schaamte schreeuwt

Jouw handpalm — het nulpunt van de wereld

Na de breuk wordt hitte geboren

Zelfs als alles breekt, wil ik jou

Ik word licht

En brand zo door