歌詞

Nie ma adresu ten list, myśli unoszą się w świat

Jak dotknę – jak szkło pęknie

Przy oknie tylko wiatr

Nienazwany, po prostu tańczy już

Chciałam mówić, słowa w gardle zamarzły

Zamknęły się, zanim się urodziły

„Dziękuję” czy „przepraszam” –

Nie wiem nawet sama

Zebrałam rozbite kawałki

Lecz zanim wyszły z ust – osunęły się

„Milczenie mnie chroni” –

Tak myślałam, tak wierzyłam

Wypuszczę te słowa, choć w kawałkach są

Niech wiatr poniesie je bez adresu dziś

Boję się mniej niż milczeć dalej

Dzisiaj pozwól mi śpiewać

Jak list bez pieczęci, nie zamknę uczuć w dłoni

Myśli szukają miejsca, gdzie mogą być

„Za późno!” – kto tak mówi?

Słowa boję się wypowiedzieć

Myślałam, że cisza to wybór mój

Ale ciężar w sercu…

Nie może tak trwać

Wypuszczę te słowa, niech wiatr je niesie

Chociaż drżą – oddam je światu dziś

Boję się mniej niż bać się złamać

Teraz – pozwól mi śpiewać

Gdyby nie dotarły, gdyby nic się nie zmieniło

Nie chcę już zostawić tu siebie

Nie‑wypowiedzianej

Wypuszczę te słowa, w niebo rozpuszczone

Wiatr gdzieś zabierze je

Odpowiedzi nie trzeba

Tylko by ruszyć dalej

Teraz śpiewam

Ten list wciąż bez adresu, myśli unoszą się

Powierzam je wiatrowi…