Lyric

Op weg naar huis, schoenen tikken zacht

Verzonken in de stille nacht

Rond de hoek ruik ik de wind

Ik dacht dat ik jouw stem voelde trillen

In de regenraam weerspiegeld

Lichten van een verlaten perron

De warmte die nog in mijn handschoenen zit

Herinneringen aan de winter die wij deelden

Op het kruispunt knippert het licht

Het vervaagt alsof het naar mijn richting vraagt

Als ik omhoog kijk, diep in de nacht

Ademt licht punt voor punt

Herinneringen zijn als sterren

Ze verlichten mijn hart vóór woorden

Gesproken woorden, warmte van vingers

Wonen nog in gisteren dat ik dacht vergeten

Zelfs beloften die we niet kunnen terughalen

Voel ik nu, ineens, dicht bij mij

Bij het licht van de automaat

Kleurloze poster glimlachend

In de bus die zonder geluid voorbij ging

Legden wij onze schaduwen samen

Tussen de gebouwen in de nacht

Kijkt een koude lucht naar binnen

Ik voel dat ik niet alleen ben

Ik klem mijn hand diep in mijn zak

Herinneringen zijn als sterren

Vullen mijn hart zonder ze aan te raken

Zelfs tranen die ik vergat

Drijven aan de rand van de lucht

Alleen naast de slapeloze nacht

Brandt zacht een warme gloed

Niet lichtjaren ver weg

Maar net voorbij een korte stilte

Naamloze gevoelens

Ademen nog steeds nu

Herinneringen zijn als sterren

Verlichten de tijd die nog niet voorbij is

Je lachend profiel, dagen die we kruisten

Alles houdt de nacht bijeen

Zelfs als we nooit meer ontmoeten

Onder deze lucht, hetzelfde licht

Reik uit, maar je kunt het niet grijpen

Toch is het daar, zeker

Ook vanavond, stil en rustig

Een lichtje in mijn hart