Lyric

Elke keer dat het ijs kraakt, smelt de stilte

Neon ademt en kleurt de nacht

De klok aan de muur tekent littekens

Op een lege stoel zit een zucht

Met stille handen draait het glas

De cocktail vangt zacht de kleuren van de regenboog

Een druppel licht doet mijn hart trillen

Gesloten herinneringen drijven zacht omhoog

Regenboogglas op mijn wang

Zelfs vervaagde herinneringen krijgen weer kleur

De warmte van een slok maakt het hart los

En geeft een klein licht aan een onbekende rug

Buiten vervagen taxi’s in het raam

De regen op mijn schouder smelt in de nacht

Losgemaakte stropdas, schaduw van gelach

Toch weerspiegelt het in iemands ogen

De duizeling van de drank laat de ketenen los

Hartslagen beginnen te versmelten

Wanneer glazen elkaar raken

Mengt het ritme van eenzaamheid in één

Transparante bubbels ontrafelen stemmen

En een ontmoeting wordt geboren in de korte nacht

Zelfs als de dageraad komt en magie vervaagt

De geur op mijn vingers blijft hangen

Wanneer we elk naar morgen stappen

Zingt het hart dat niet stopt

Na het legen van het regenboogglas

Vult de transparante nasmaak het hart

Zelfs de koude wind buiten de gesloten deur

Brengt de warmte die we vannacht deelden

Het ijs smelt en de stilte keert terug

Maar de glimlach van een onbekende blijft

Nog steeds wiegend in mijn ogen