Lyric

Serap gibi bir "gün gelir" umudu

Rüya gibi bir perde sanki

Pencerenin dışındaki o sonsuz manzaraya asıyorum onu

Rüzgarda nazlı nazlı uçuşan

Yumuşak ışığı içeri süzmeye çalışan

O güzelim dantel perde

Ne ara bu kadar kalınlaştı, ne ara ağırlaştı? (Thick and heavy)

Görmek istediğim o manzara

Çoktan karanlığa gömülmüş meğer

(The darkest hour is just before the dawn.)

Arkama bakıyorum; ayak izlerim silinmiş

Önüme bakıyorum; her şey yamuk yumuk, çarpık

Dermanı kesilen dizlerime bırakıyorum kendimi, çöküyorum yere

Titreyen ellerime bakıyorum;

Kendi vücudumun bir parçası ama

Sanki bana ait değiller

Neden böyle oldu, nasıl bu hale geldik?

İçimdeki o çığlığı sadece ben duyuyorum

Eğer yarın hiç gelmeyecekse bile;

İçimdeki bu "canavarı" evcilleştirip yaşamaktansa

Hiç uyanmamak daha iyi, gülüp geçiyorum artık

(What doesn’t kill you makes you stronger.)

Google Earth’ten Cehennem'in ilk sokağına bakıp

"Bir gün oraya gezmeye gitmeliyim" demek gibi bu

Biliyoruz, değil mi?

Sadece sende olan o "özel canavar" aslında kimsede yok değil

Herkesin bir canavarı var;

Sadece göstermiyorlar, sadece bilmiyorsun

O canavarı al, o güzelim dantel perdeye sıkıca sar

Götür onu, giriş kapısının önüne şık bir biblo (Obje) gibi bırak

Öylece dursun orada

Ve sonra herkesle eğlenmene bak!

O belirsiz "bir gün" umuduna ara sıra selam ver yeter

(No matter how slow you go, you are still lapping everyone on the couch.)

(Every storm runs out of rain,)

(But if you’re tired of waiting,)

Go ahead and step out

Sadece dışarı çık ve yürü